पडू देऊ नकोस विसर

जागतिक महिला दिनाच्या शुभेच्छा! 

आजच्या दिवशी मला थोड्या मागच्या पिढीतील, साधारण माझ्या आईच्या वयाच्या बायकांची खूप आठवण येते...आपली पिढी ही हवं तेवढच करणारी,तसे स्वतःचे कौतुक करून घेणारी, दिलखुलासपणे जगणारी, हवं ते मागून घेणारीआणि वाटलं ते सांगून मोकळी होणारी आहे.

पण थोड्या मागच्या पिढीत अशा अनेक जणी आहेत ज्यांचे अख्ख आयुष्य घरासाठी गेलं तरी कौतुकाची साधी थापही त्यांना फारशी लाभली नाही...त्यांचे अस्तित्व वेगळं असे नव्हतच....पण त्यांची सोबत मात्र गृहीत धरलेली होती..कायमची.

एकमेकाच्या सोबतीचा विसर न पडू देणारा संसार हाच मैत्रीपूर्ण असतो असे मला वाटतं...म्हणून आपल्या सोबतीची आठवण करून देणारी, मागच्या पिढीतील "तिची" ही कविता पुन्हा आजच्या दिवशी share करतेय...

कशी वाटली नक्की सांगा..

पडू देऊ नकोस विसर






 सरती वर्ष  कमी करतीलही नव्या नवलाईचा असर

             पण गृहीत धरलेल्या माझ्या सोबतीचा पडू देऊ नको विसर

आली होती जेव्हा नवखी नवरी म्हणून ह्या घरात

माप ओलांडतानाच आपलं म्हटलं होतं  तिनं सारं दारात

होती तीही कोण्या घरची अतिलाडाची लेक

पण आयुष्य सारं बदलून गेलं ओलांडताच ती रेघ

बदले नाव ,बदले गाव ओळख नवी पटली

तिलाही नं ठावे केव्हा अलगद जुनी ओळख होती मिटली

रोज नव्या अनुभवातून घेई संसाराचे धडे

कुणास काय हवे नको ते पहाण्यास धडपडे

कित्ती केले तरी ह्या संसारास नसे अंत

वाटे कधी कधी तिलाही जेव्हा बसे निवांत

उठताच रात्रीच्या जेवणाची पडे भ्रांत

उशीर झाला तर रागावतील ना माझे पंत

बायको होई, सून होई अन होई पिल्लांची आई

तारेवरची कसरत करता उडून जाते घाई

कधी पत्नी,कधी मैत्रीण तर कधी होते प्रेमिका

तुझ्याचसाठी अचूक बजावे अनेक ती भूमिका

हळवी होऊनी कधी म्हणे ती आता मी थकले रे

बोल लाविशी इतुके का रे, सांग कुठे चुकले रे

क्षणभराचा तो राग अन रुसवा अन कायमचे ते हासू

प्रसन्नचित्ते सदा हजर मी लपवून मनीचे आसू

नको मला रे फार काही पण हवा योग्य तो मान

कित्येक येतील आणिक जातील ,पण अढळ माझे ते स्थान

कधी पुसावी तू आवड माझी अन आणून द्यावे काही

कधी वाटावे तुज मनापासुनी मी भेटले ही पुण्याई

कधी रांधावे तू माझ्यासाठी अन प्रेमाने बोलावे काही

कधी व्हावे तू आई माझी, अन म्हणावी मज अंगाई

दिवसागणिक जरी बदलत गेली नात्यातील नवलाई

आज वाटले पुन्हा नव्याने बोलावे तुजपाशी काही

नं जाणो पुन्हा कधी मिळेल हे सांगावयाचा अवसर

पण गृहीत धरलेल्या माझ्या सोबतीचा पडू देऊ नकोस विसर

                                                                                - कल्याणी बोरकर